สารเคมีสำหรับการขจัดความแข็งของน้ำส่วนใหญ่รวมถึงโซเดียมคาร์บอเนตฟอสเฟตเรซิน แลกเปลี่ยนไอออน การทำออสโมซิสย้อนกลับและสารคีเลต
โซเดียมคาร์บอเนต (Na2Co3 หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็นโซดา): โซเดียมคาร์บอเนตสามารถใช้เพื่อทำให้น้ำกระด้างชั่วคราวอ่อนลง (ความแข็งคาร์บอเนต) มันทำปฏิกิริยากับแคลเซียมและแมกนีเซียมไอออนในน้ำเพื่อสร้างแคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO3) และแมกนีเซียมคาร์บอเนต (MGCO3) ซึ่งเป็นตะกอนที่ไม่ละลายน้ำในน้ำและสามารถลบออกได้โดยการกรอง วิธีนี้เหมาะสำหรับการขจัดความแข็งชั่วคราวและความแข็งถาวรในน้ำ
ฟอสเฟต: ฟอสเฟตเช่นโซเดียม tripolyphosphate (NA5P3O10) สามารถสร้างคอมเพล็กซ์ที่ไม่ละลายน้ำด้วยแคลเซียมและแมกนีเซียมไอออนในน้ำซึ่งจะช่วยลดความแข็ง วิธีนี้มักใช้ในการบำบัดน้ำอุตสาหกรรม
เรซินแลกเปลี่ยนไอออน: เรซินแลกเปลี่ยนไอออนสามารถแทนที่แคลเซียมและแมกนีเซียมไอออนในน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ เรซินมีโซเดียมหรือโพแทสเซียมไอออนและเมื่อน้ำกระด้างผ่านเรซิ่นแคลเซียมและแมกนีเซียมไอออนจะถูกแทนที่ด้วยโซเดียมหรือโพแทสเซียมไอออนบนเรซิน วิธีนี้สามารถปรับความแข็งของน้ำได้อย่างต่อเนื่อง
เรซินแลกเปลี่ยนไอออนมักจะประกอบด้วยโพลีเมอร์ที่มีไซต์ประจุซึ่งสามารถแลกเปลี่ยนไอออนกับไอออนบวกและแอนไอออนในน้ำเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ในการกำจัดมลพิษไอออนิก ในการใช้งานจริงเรซินแลกเปลี่ยนไอออนบวกที่ใช้กันทั่วไปรวมถึง เรซินไอออนบวกที่แข็งแกร่ง และ เรซินไอออนบวกกรดอ่อน ตัวอย่างเช่น COMCESS ™ 001*7 เรซิน เป็นเรซินการแลกเปลี่ยนกรดไอออนบวกที่มีประสิทธิภาพสูงที่เหมาะสมสำหรับการแยกเกลือออกจากน้ำในอุตสาหกรรมการทำให้อ่อนลงและการจัดการ นอกจากนี้ยังสามารถขจัดความแข็งทั้งหมดในน้ำที่มีความสามารถสูงและสามารถใช้ร่วมกับเรซินแลกเปลี่ยนไอออนบวกที่แข็งแกร่งเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการออกเสียงและการผลิตน้ำวัฏจักร
reverse osmosis: แม้ว่า reverse osmosis ไม่ใช่สารเคมี แต่เป็นวิธีทางกายภาพที่กำจัดไอออนส่วนใหญ่ออกจากน้ำรวมถึงแคลเซียมและแมกนีเซียมผ่านเยื่อหุ้มเซลล์แบบกึ่งได้ วิธีนี้สามารถมีประสิทธิภาพมากในการลดความแข็งของน้ำ
ตัวแทน chelating: ตัวแทน chelating เช่น EDTA สามารถสร้างคอมเพล็กซ์ที่มีเสถียรภาพด้วยไอออนโลหะ (รวมถึงแคลเซียมและแมกนีเซียม) ซึ่งจะช่วยลดความแข็งของน้ำ วิธีนี้เหมาะสำหรับสถานการณ์ที่จำเป็นต้องมีการควบคุมคุณภาพน้ำที่แม่นยำ
เมื่อใช้สารเคมีเหล่านี้ควรเลือกวิธีการและปริมาณที่เหมาะสมตามสถานการณ์คุณภาพน้ำที่เฉพาะเจาะจงและมาตรฐานคุณภาพน้ำที่จำเป็น